Sinterklaas, daar wordt altijd reikhalzend naar uitgekeken bij ons thuis. Niet alleen door de kinderen, maar ook door mij. De kinderen verwennen en blij maken met cadeautjes vind ik helemaal geweldig!

Nu ze wat groter worden trekken we lootjes, zodat ze ook voor elkaar een cadeautje kopen en een surprise maken. Natuurlijk komt het leeuwendeel van de surprises op mij terecht, maar ook daar kan ik wel lol in hebben.

Dit jaar was mijn planning niet al te best, dus op de middag van 5 dec was ik nog druk bezig verschillende surprises af te maken. In het vuur van mijn verwoede geknutsel was ik lekker in de weer met de lijmspray, ideaal om gekleurd papier om dozen heen te plakken! Ik flanste snel een make-updoos en een spellendoos in elkaar, met plaatjes uit reclamefolders geknipt. In de make-updoos heb ik ook nog oude oogpotloden en mascara’s vast geplakt, en aluminiumfolie als spiegel. Lachen!

Maar toen ik mijn telefoon pakte om even mijn berichtjes te checken lachte ik even minder. Ik voelde rare hobbeltjes op het scherm van mijn telefoon. Zou dat komen door de lijm die op mijn handen terecht is gekomen? Ik had tussendoor mijn handen al een paar keer gewassen, maar de plakkerigheid kreeg ik er niet af.
Tot mijn schrik zag ik dat mijn telefoon in het spoor van de lijmspray lag toen ik daar kwistig mee in de weer was, overal lijmspatten… Argh! Niet handig.

Ik zag mezelf al met de glaskrabber in de weer, of boenen met chemische middeltjes. Maar eerst m’n olietjes proberen! Ik kon me haast niet voorstellen dat dat zou werken, maar niet geschoten is altijd mis.

Ik pakte de Lime olie en smeerde die over het scherm van m’n telefoon. Tot mijn verbazing kon ik met een tissue zo alle lijm van mijn telefoon vegen!
Ik deed meteen op mijn handen ook wat Lime want ik bleef maar overal aan vast plakken. En tadaa, ook mijn handen waren direct weer schoon.

Geweldig hoe potent het is, ik blijf me verbazen 🙂

Onze pakjesavond was een groot succes. De kinderen riepen wie het eerst aan de beurt kwam, en tot mijn blijdschap renden ze dan om hun cadeau te geven, en niet om het eerst te krijgen. Daar gaat het toch om. Zoals mijn jongste zei: niet te geloven dat jullie zo lief voor ons zijn. Hij snapt het helemaal 🙂