vreugdeolie werkt ook ’s nachts

vreugdeolie werkt ook ’s nachts

Ik schrijf wel eens dat ik vaak migraine heb. Ik kom daarvoor bij de chiropractor, eerder heel vaak, maar nu is het een onderhoudsdosis van elk half jaar een bezoek.
De laatste keer hadden we het over slapen. Ik ben een hardcore buikslaper, maar daardoor komt er wel veel spanning op mijn nek. Met mijn gesukkel met migraine is dat niet zo handig, dus moedigde hij me aan om op mijn zij te leren slapen.

Zonder stress en schuldgevoel als het niet lukt, heb ik steeds in gedachten ‘op je zij slapen is beter’. Ook al val ik in slaap op mijn buik, ik word meerdere keren per nacht wakker om op mijn zij te gaan liggen. Of juist op mijn buik te gaan liggen, want op m’n zij ligt het lang zo lekker niet. Zeker niet op m’n harde buikslapermatras.

Naast dat onrustige draaien elke nacht had ik de laatste tijd ook vervelende dromen. Dromen die zo echt lijken dat ik er dagenlang innerlijk ontdaan van ben. Dat is niet fijn! Maar… daar kan een olietje wel bij helpen, denk ik dan 🙂

Nu heb ik sowieso serenity in de verstuiver op m’n nachtkastje. Serenity is een samenstelling van verschillende oliën, speciaal voor een goede nachtrust. Ik slaap er doorgaans goed mee, tenminste tot m’n chiropractor op het onzalige idee kwam aan m’n nachtrust te gaan morrelen 😉

Anyway, het is een kleine moeite om naast de serenity, ook wild orange in de verstuiver te doen. Wild orange ruikt heerlijk, en is een opheffende, vrolijk makende olie. Ik had al gemerkt dat wanneer ik wild orange gebruik in de auto, ik hele prettige gedachten heb tijdens het rijden.

De eerste nacht met wild orange op m’n nachtkastje stond m’n hoofd op standje onrust. Ik heb het niet vaak, maar is het eenmaal zo dan is er geen redden aan. Dan lig ik met gemak een paar uren wakker. Maar na die uren, toen ik bijna sliep, besefte ik ineens dat het helemaal geen zorgelijke gedachten waren, zoals ik vaak wel heb.

Deze keer zat ik juist heerlijk terug te denken aan de mooie dingen die ik heb meegemaakt. In het bijzonder kwam ik terug bij mijn DTS, een soort Bijbelschool, die ik 20 jaar geleden alweer heb gedaan in West Afrika. Herinneringen die ik allang vergeten was kwamen weer boven.

Het zingen met een meisje uit mijn groep dat zelf nummers schreef, samen zongen we tweestemmig en dat was zo genieten! Het dansen op het achterdek van het schip waar ik de eerste 3 maanden woonde, een Amerikaanse man gaf daar elke vrijdagavond les in ballroomdancing. Oh wat was dat genieten.
Het lopen door de stad, het nagekeken worden, en hoe de mannen daar je niet nafluiten maar tss tss doen (ok dat was ronduit irritant 😉 ).
De lieve kindjes, die ruiken naar stof, zweet en poep. Maar zulke mooie bruine ogen. Ik voelde zoveel liefde voor hen. De vrienden uit mijn groep, jongens en meiden met wie ik lange gesprekken had, met wie ik kleren ruilde, met wie we grappen uit haalden en met wie ik samen ziek was. We raadden hoeveel kilo’s we verloren toen we ziek waren in de rimboe, en als je ’s nachts naar de toilet moest zei je hardop dat je wakker was, er was altijd wel iemand die ook moest. Samen naar ’t huuske, maar dan zonder plank om op te zitten, in een donkere hoek van een groot terrein. En geen electriciteit… Dan knepen we onze nagels in elkaars armen zo bang konden we zijn. En sterke bovenbenen dat we kregen haha.

Je merkt het wel, dat waren fijne herinneringen van avontuur en kameraadschap om op te halen! Bijzonder dat de wild orange me hielp om aan die mooie dingen te denken.

En ook fijn: de nachten sindsdien slaap ik gewoon braaf in zoals het hoort. En ik heb geen nachtmerrie meer gehad 🙂

Reageren is niet mogelijk.